یک مبحث عاشقانه دارم

برای رفقائی که هنوز بعد از چند بار رفت و برگشت من باز هم به اولین وبلاگ اشعارم سر می زنند و شرمنده می کنند یه غزل فی البداهه سرودم تقدیمشون می کنم

 

یک مبحث عاشقانه دارم                          قدری کمکی ترانه دارم

خوب است بپرسم از شماها                         من هم گله از زمانه دارم

تا کی نشویم عاشق او                        تا کی غم دام و دانه دارم

تا کی نرسد ز راه آن یار                          تا کی سر راه خانه دارم

هر جا خبری از او جهانگیر                          در میکده صد نشانه دارم

تلخ است ترانه کاف.شین را                         یک غصه بی کرانه دارم

 

اللهم عجل برحمتک لولیک الفرج






سال نو مبارک

 

 

 

 

شکوفه هائی که از اول اسفند مهمان خانه ها تمیشهری ها شده اند !

تصویر را در اندازه واقعی ذخیره کنید

 






بسم الله الرّحمن الرّحيم

شعري در رثاي نبي مكرم اسلام حضرت محمد مصطفي و حضرت امام حسن مجتبي و حضرت علي ابن موسي عليهم السلام

 

صـــفــر غـــمــگین ترین آنات گردون

جــهـان حــیـران ما ؛ مــا مات گردون

 

شـــهادتـگـاه خـتـــم الانبــیــــــا شــــــد

شـــــب حـــیــرانـــی روح خدا شـــــد

 

هـــلا ای مــــاه زهــرآگـیــن مهت کــــــو

حســــــن کـــــو یــــا رضـــا ماه رهت کو

 

مـــــحــمــّد کـــیســت وجـــه الله ِ باقیســـت

مــــحـــمـــّد تـــا ابـــد سرمسـت و ساقیست

 

صــفـر تـــفــســـیـــر درد آفـــتاب اســت

صـــفر آغـــــاز بـــدبــــخـــتی آب اســت

 

 

زیـــارتــــگـــــاه مــــــاه هـــــل اتــــی کــــو

صــــــفــــای شـــمس نـــاب مــجــــتـبی کـــو 

 

زمــین چون ره جــدا از مصـــطـفــــی کـــرد

دمــــــادم زهـــــــــــــر در کـــام ولــا کــــرد

 

کــســـــانـــیــکه حــســـــــــن را زهــــر دادند

خــــــــــــدا را بــــهـــر خـرمـــــــائــی  نهادند

 

حســـن تـــنـــهـاتــریــن ســـــــردار یار اســـت

حســــــــن مـــیــعــادگاه کــــــردگـــــار اســـت

 

اگــــر بــا حــــــق نـــمی بــــیـــنی رضــا را

بـــــدان نشـــــــــنــــاخـــتــی هـــرگـز خدا را

 

چــو دیـــن را بـــی ولایـــت می شــناســــــی

خـدا را بـــــی عــــدالـــت می شـــناســــــــی

 

در آن نـــامرد خـــیزان در شـــــــبــی ســــــــرد

ابــوســــــــــــفـــیــان حـــیــــا را مثــلـه می کرد

 

مـــحـمــّد درد کــج فـــهمــــیّ ما داشــــــــــت

شکایت از گروهـــی بــــــی حـــیــــا داشـــــت

 

زنــی کــــــو بــــــود گـــــویــــــــا از یــهـــــودان

به زهــــــری کـــــــــرد دریــــــا را خـــــــروشـان

 

بپرس از مــــــــــــردمــان در روزگـــــــــــاران

چـــــــــــرا كـردنـــــد در گـــِـــل مــاه ِ تـــابـــــان

 

حســــن شـــاه ولـــــــا مولـــای عــــــالـــــــــــم

چرا هـــــــــم شوکران می خورد و هــــــم غـــم

 

چرا وقتی که شــــــــــــورا شـــــــــــد زمــانی

علی می شــــــــســــــــــت احــمــــد را نــهانی

 

چرا وقتی رضا تبعیــــــــد مـــــــــــــی شــــــــد

برای شــــیـــــعــــیان هـــــم عید مــــی شـــــــــد

 

میان پنج تـــــــــــن تنهـــــــــــــا حســــــــــــن بود

که تشـــــییعش میان مـــــــــــــرد و زن بــــــــود

 

ولی ای کـــــــــاش او را هم شـــــــــبـــــــــانــــه

حســــــیــــنــــش دفــــن می فـــــرمودش به خانه

 

ولی تابوت او شــــــــــــــد تـــــــــیــــــــربــاران

زنی نا اهـــــل تــــــــیـــــــــرش زد هــــــزاران

 

کنون بر عاشـــقان ره نیــســـــــــت آنــــجـــــــــا

مـــــــگــــــــر آن خانه شه نیست آنــــــجـــــــــــا

 

خدایا با ظـــهـــــور نـــــــــــور پــــــــــاکـــــــــت

جهان را وارهـــــــــان از ایــــــــــــن فــــــــلاکت 






گزارش تخلف
بعدی